vrijdag 27 november 2015

Bos en Lommer (5) Mix to the max

Seyidoglu aan de Bos en Lommerweg is een heerlijk pluriforme koffie- en lunch-zaak, waar Turks en Amsterdams gemengd wordt in het eten, in het publiek en in de sfeer.
 
Vanaf de straat zie je in de etalage van Seyidoglu links de prachtige taarten van de patisserie-afdeling, en rechts een Hollandse broodjes-counter. Eenmaal binnen zie je verder in de zaak links de zoete Turkse hapjes (waaronder de baklava!) en dan de hartige Turkse hapjes. Een lust voor het oog alleen al. Rechts zijn wat tafeltjes. Verder naar achter is het ontbijt-buffet (ontbijt tot 3u!) en dan een verrassend groot zitgedeelte. Het interieur heeft iets van een klassieke jaren-50 diner en de Turkse pop-muziek is nogal nadrukkelijk aanwezig.
 
De bediening wordt verzorgd door drie vriendelijke, vlotte jongedames. De een met een hoofddoekje, de ander met een weelderige haardos. De een wat afwachtender, de ander met Amsterdamse pit.
Het publiek is behoorlijk gevarieerd, een Mediterraan-Amsterdams mengelmoesje, jong en oud, traditioneel en trendy. Toen de lunchtijd eenmaal voorbij was, zaten er alleen nog groepjes vriendinnen.
 
Het ontbijt-buffet zelf is al even mixed als de rest van de zaak: Hollandse, Franse en Italiaanse kaas liggen wat steriel op schalen, met daarnaast dan een spannende chili-saus en pittige pepers. Een heel ruim aanbod aan salades: aardappelsalade, koolsalade, komkommersalade. Volop olijven, noten en gedroogde abrikozen. De gegrilde aubergine en gebakken aardappeltjes worden koud geserveerd. Er is ook iets van worst en nog wat vlees-achtigs, maar dat slaan we over. Bij het buffet kun je zoveel thee drinken als je wilt.
Het enige wat we er bij missen is een mandje met brood. Ja, daar hadden we zelf om moeten vragen, maar misschien had het ook zo gebracht kunnen worden.
 
Al met al is het een zaak waar alles op orde is en het een gezellig komen en gaan van klanten is. Het buffet kan nog een paar spannendere Turkse gerechten hebben, maar de volgende keer gaan we ons eerst op de patisserie storten!
 
Amsterdam, 11 december 2015

woensdag 18 november 2015

Bos en Lommer (4) Aardappel krijgt groen licht

Door de opvallend groene gevel en idem verlichting valt King Kumpir prima op in de gevellijn van de Bos en Lommerweg. De inrichting en ook weer die groene verlichting zien er fris en modern uit. Toch heeft de zaak ook een fast food uitstraling die wordt versterkt door  de witte tafeltjes, plastic bestek en plastic bekertjes. Dat is jammer, want daardoor nodigt het niet uit er langer te blijven zitten.

Een uiterst vriendelijke en behulpzame jongedame legt uit dat kumpir  van oorsprong een Turks gerecht is. De bereiding gebeurt ter plekke en is helemaal te volgen: een grote gepofte aardappel wordt doormidden gesneden en met boter en geraspte kaas gepureerd - nog in de schil. Dit "bedje van puree" wordt rijkelijk belegd met sausjes en groentes naar keuze uit de salad bar. Bonen, mais, augurkjes, pepertjes, rode kool salade, etc, etc. Het resultaat ziet er niet alleen mooi uit, het is ook heerlijk, en meer dan genoeg als lunch. Voor wie iets anders wil, is er ook falafel, friet en pitabroodjes.

Er is aardig wat aanloop, zo te zien vooral van winkelend mediterraan publiek. De soms wat traditionele hoofddoekjes van de clientèle vormen een contrast met het moderne interieur, maar gezellig is het er zeker.
Wat een beetje verwarrend is, is dat zowel de website als het foldertje claimen dat ze vegetarisch zijn, maar dat er ook tonijn of kip als vulling op de kumpir te krijgen is. Nu zijn er vele definities van vegetarisch mogelijk, maar buiten Frankrijk dacht ik dat het niet gebruikelijk was vegetarisch te zien als "alles behalve koe en varken". Niet getreurd, we laten de kip en tonijn gewoon links liggen. En we komen zeker nog eens terug.

 

Amsterdam, 18 november 2015
 

woensdag 4 november 2015

Bos en Lommer (3) Degelijkheid is een kwaliteit

Volgens de definitie “kwaliteit is het uitsluiten van toeval” is Meram een topper. Degelijk, netjes, verzorgd, smakelijk, vriendelijk. Het eten, het interieur en de bediening zijn allemaal OK, zonder spectaculair te worden.

Meram is, behalve een regio in Konya, een Amsterdams-Turkse keten van restaurants met zes vestigingen verspreid over de hele stad (en twee in Rotterdam). We bezochten die tegenover het levendige Bos en Lommerplein rond lunchtijd. Buiten had meer dan 90% van de vrouwen een hoofddoekje om, binnen minder dan 10%. De clientèle leek zeer divers, en zelfs onze serveerster droeg daar toe bij met haar Spaans-Argentijnse roots.
Op de menukaart was het even zoeken naar de vegetarische opties, maar uiteindelijk vonden we er toch verschillende. We namen een paar tapas, een broodje falafel en een portie friet. Bij de tapas kwam heerlijk, vers, warm Turks brood met een fris yoghurt-munt-sausje. Het waren royale porties, dus we hadden er meer dan genoeg aan. Allemaal heel smakelijk, maar niet spannend. Dat kun je zowel als een voordeel als als een nadeel zien.


De zaak was modern-klassiek ingericht. Aangenaam ruimtelijk en rustig. Misschien iets geschikter voor een degelijke lunch dan voor een gezellig etentje.
De toiletten leken recent gerenoveerd. Niet in stijl met de rest van de inrichting, maar glimmend zwart-witte tegels, moderne wastafels met  gadgets als de in de kraan geintegreerde handdroger waarvan de bediening niet een-twee-drie duidelijk was.

Al met al een prima lunch-plek waar een breed publiek zich senang kan voelen.

 
Amsterdam, 4 november 2015

dinsdag 3 november 2015

Bos en Lommer (2) Goedemorgen

Goedkoper? Goedkóper geworden? Het is nauwelijks te geloven. Het is al lang niet meer alleen op het Leidsche Plein of een exclusieve locatie dat je meer dan 2 Euro betaalt voor een kopje koffie. Iedere slimmerik binnen de ring denkt dat-ie er mee weg komt €2,20, €2,40 of €2,60 te rekenen voor een kopje middelmatige koffie. En gezien de klandizie lijken ze vaak nog gelijk te hebben ook.

Waar de prijzen voor een kopje koffie de pan uit rijzen, gebeurt bij Buongiorno het omgekeerde: ze worden goedkoper.  En dat is niet het enige sympathieke aan deze mini-keten in Amsterdam West.

Ze hielden ons lang in spanning: op de hoek van de Bos en Lommerweg en de Admiraal de Ruijterweg waren de ramen meer dan een half jaar afgeplakt met bruin papier met intrigerende teksten over Javaanse koffie. Begin van de zomer was het eindelijk zo ver: de zaak ging open. Een frisse moderne uitstraling, tegelijk gezellig. Onder, op en achter de toonbank voert koffie de boventoon in diverse varianten, maar is ook ruimte voor andere drankjes en hapjes, waaronder heerlijk gebak. Links bestel je bij de altijd vriendelijk barista, rechts haal je je bestelling  op en aan een klein "eiland" pak je suiker en melk en staat een karaf water - nog zo'n sympathiek detail.
Je kunt buiten zitten op grote stoere houten banken - in 2015 is er geen zaak denkbaar zonder - of binnen in de vensterbank of aan de leestafel. Daar kun je proeven dat het werkelijk een prima kopje koffie is, dat de Italiaanse naam eer aan doet. In korte tijd is de zaak populair geworden bij zzp'ers (zelfstandige zonder plek-om-te-werken) waarvan er zelfs op zaterdagochtend een stel zitten te werken aan hun laptop. Verder is er een bijna continue stroom van mensen die even een bakkie komt doen.  Het publiek is behoorlijk gevarieerd, en ook dat draagt er toe bij dat het er prettig toeven is.
Aan de toeloop te zien is de zaak een schot in de roos, een aanwinst voor de buurt, en een genoegen om zo'n succesvolle allochtone onderneming te zien. En dat allemaal vanaf slechts  €1,80…


Amsterdam, 10 oktober 2015

maandag 2 november 2015

Bos en Lommer (1) Wild West aan de ring

Het GAK-kantoor is altijd een van de lelijkste gebouwen van Amsterdam geweest. Prominent langs de A10 kende en verafschuwde iedereen het. Natuurlijk werd het ook niet populairder door zijn functie of door de verbouwing met de gouden badkranen door de toenmalige directeur (of was dat later, Tjibbe Joustra bij het UWV?).

Recentelijk heeft het een enorme make-over gekregen en zijn er appartementen in gekomen. En het is nog altijd even lelijk. Ook als je het benadert vanaf de andere kant, via het Bos en Lommer-plein en -plantsoen. Maar in de kelder, onzichtbaar vanaf de weg en bijna onvindbaar, bevindt zich een aangename verrassing. Het Wilde Westen is een café-restaurant dat de huiskamer van de buurt probeert te zijn. Ingericht volgens de laatste trends, beetje industriele look met wat vintage meubelen, een roestig ijzeren hek, tafeltjes langs het raam en een giga leestafel cq zzp-werkplek aan de andere kant. Ziet er best aangenaam uit.



maaltijdsalade
Op een maandag-avond was het er niet al te druk, maar voelde het toch niet te leeg aan. De bediening was vriendelijk en prettig, de menukaart beperkt in omvang – en dat bedoel ik als een pré – en met verschillende vegetarische opties.  De pizza en de maaltijdsalade smaakten uitstekend. De pizza met flinterdun knapperig deeg. De salade met geroosterde stukjes pompoen en knapperige tuinbonen.


Kassabon
Dat klinkt allemaal heel goed. En dat was het ook. Maar toch was er een aspect dat tegenviel. Waar de charme van het hedendaagse Bos en Lommer is dat het in transformatie is van een moeilijke wijk naar een hip and happening place, met de perfecte mengeling van traditionele allochtonen, hippe meiden met hoofddoek en jonge ondernemers. Daar is de clientèle van Het Wilde Westen 100% wit. Niets tegen onze witte medemens, maar het steekt allemaal zo bleek af bij de kleurrijke buurt.

Amsterdam, 5 oktober 2015