maandag 14 december 2015

Kerst op het Kanaal

 

Het Westelijk Marktkanaal was groot. Heel groot. Oneindig groot. Door de stille laaghangende nevel waren de oevers niet te zien, en dus was er zo ver je kon kijken alleen het rimpelloze water.

Kwik, Kwek en Kwak vonden het niet prettig. Ze wisten niet precies waar ze waren. Waar was dat balkje waar slakjes op groeiden? Waar was die plek die 's zomers dicht groeide met waterlelies? Waar was dat stukje oever met lekkere plantjes? Waar was die uitham waar zoveel alg dreef? Waar was die plank waar je op kon zitten, je eendepootjes net in het water, en je veren poetsen?

De drie zusjes waren koud en hongerig. December was een moeilijke maand. Nog een hele tijd voordat het voorjaar zou aanbreken en ze vrolijk kwetterend door het water zouden spetteren, achter de jongens aan.

Op zoek naar een schaars hapje, dreven de eendjes soms verder uit elkaar, en dan weer dichter bij-een. Even achter deze woonbooot kijken, dacht Kwek, misschien is daar een korstje brood te vinden. Toen ze er weer achter vandaan kwam, zag ze haar zusjes niet meer. Kwek-kwek-kwek, riep ze. Kwik-kwak-kwik-kwak, hoorde ze, maar door de stille nevel kon ze niet goed horen van welke kant het geluid was, en van hoe ver weg. Even later herhaalden ze hun gekwaak, maar Kwek wist niet of ze nu dichterbij gekomen was of juist verder weg. Bah, je zag ook geen zwemvlies voor ogen met dit weer. En het leek wel alsof het nog donkerder werd. Maar ze hoorde nu wel geluidjes voor zich. 

Kwek zwom in een van de oude insteekhavens van het Westelijk Marktkanaal. Hier waren loodsen overheen gebouwd, en de toegang was met damwanden dichtgemaakt. Maar dolend door de dichte nevel, was Kwek blijkbaar ongemerkt een geheime opening gepasseerd. Hoewel het hier eigenlijk stikdonker zou moeten zijn, zag ze een warme rode gloed voor zich. Bang en nieuwsgierig tegelijk zwom ze voorzichtig verder. De gloed werd helderder, de geluiden klonken gezelliger. Toen doemde het voor haar op: een soort eendekooi, een soort stal. Onder een warmtelamp in het stro stond een kribbe. Er om heen zaten dieren: een zee-ezel en een water-os; drie wijze trekvogels uit het oosten; een specht die op een stammetje timmerde. Er was lekkers: algen en kroost. In de kribbe lag een kuikentje dat net uit het ei gekropen was.

Buiten vielen de eerste sneeuwvlokken van het jaar. Kwek deed zich tegoed aan het eten en de warmte, en viel uiteindeijk in een diepe slaap onder de blauwe vleugels van de Maria-vogel. 
 
Toen Kwek de volgende dag wakker werd, dreef ze midden op het kanaal. De mist was verdreven door een aangenaam winterzonnetje. Naast haar dreven Kwik en Kwak, met hun snavel nog onder hun vleugel. Kijk, net voor hun was die plank in het water waar je zo fijn op kon zitten. 

Wat is het leven mooi, op het Westelijk Marktkanaal.
Amsterdam, december 2014 

vrijdag 11 december 2015

Bos en Lommer (5) Mix to the max

Kahvealti aan de Bos en Lommerweg is een heerlijk pluriforme koffie- en lunch-zaak, waar Turks en Amsterdams gemengd wordt in het eten, in het publiek en in de sfeer.

Vanaf de straat zie je in de etalage van Kahvealthi links de prachtige taarten van de patisserie-afdeling, en rechts een Hollandse broodjes-counter. Eenmaal binnen zie je verder in de zaak links de zoete Turkse hapjes (waaronder de baklava!) en dan de hartige Turkse hapjes. Een lust voor het oog alleen al. Rechts zijn wat tafeltjes. Verder naar achter is het ontbijt-buffet (ontbijt tot 3u!) en dan een verrassend groot zitgedeelte. Het interieur heeft iets van een klassieke jaren-50 diner en de Turkse pop-muziek is nogal nadrukkelijk aanwezig.
De bediening wordt verzorgd door drie vriendelijke, vlotte jongedames. De een met een hoofddoekje, de ander met een weelderige haardos. De een wat afwachtender, de ander met Amsterdamse pit.
Het publiek is behoorlijk gevarieerd, een Mediterraan-Amsterdams mengelmoesje, jong en oud, traditioneel en trendy. Toen de lunchtijd eenmaal voorbij was, zaten er alleen nog groepjes vriendinnen.

Het ontbijt-buffet zelf is al even mixed als de rest van de zaak: Hollandse, Franse en Italiaanse kaas liggen wat steriel op schalen, met daarnaast dan een spannende chili-saus en pittige pepers. Een heel ruim aanbod aan salades: aardappelsalade, koolsalade, komkommersalade. Volop olijven, noten en gedroogde abrikozen. De gegrilde aubergine en gebakken aardappeltjes worden koud geserveerd. Er is ook iets van worst en nog wat vlees-achtigs, maar dat slaan we over. Bij het buffet kun je zoveel thee drinken als je wilt.
Het enige wat we er bij missen is een mandje met brood. Ja, daar hadden we zelf om moeten vragen, maar misschien had het ook zo gebracht kunnen worden.

Al met al is het een zaak waar alles op orde is en het een gezellig komen en gaan van klanten is. Het buffet kan nog een paar spannendere Turkse gerechten hebben, maar de volgende keer gaan we ons eerst op de patisserie storten!

Amsterdam, 11 december 2015

Ten tijde van ons bezoek heette deze zaak nog Seyidoglu. Verder is alles hetzelfde gebleven.

Meer Bolo blogs 

Lees hier meer Bos en Lommer koffie- en lunch-reviews