donderdag 27 juli 2017

Bos en Lommer (8) Er zijn méér Italiaanse bollen dan alleen een broodje Mario

Bollen

Het is voor mensen jonger dan 50 niet voor te stellen dat er ooit een tijd is geweest zonder exotische restaurants, biologisch eten, koffie-bars met ontelbare variaties koffie, veganistisch gebak, ketens waar je voor de wifi komt en daar een drankje bij krijgt.

In de jaren '70 had je het Chinees-Indonesisch restaurant en was het een uitje om koffie te drinken in het meest prominente hotel-restaurant van de stad. Tegen die achtergrond moet je het zien dat wijlen Mario's kraam met Italiaanse bollen aan de Oude gracht in Utrecht een omweg waard was. De grote knapperige warme bol met kaas, rauwkost en pepertjes ertussen, het was een bijzondere “beleving” – ook al noemde je dat toen nog niet zo. Nu buiten de deur lunchen zelfs voor scholieren de gewoonste zaak van de wereld is geworden, is die Italiaanse kraam geen unicum meer. De herinneringen hebben bijna mythische vormen aangenomen.

Met de komst van Gelateria & Rosticceria Il Gusto op de hoek Van Gentstraat / Haarlemmerweg, met de Italiaanse bollen prominent op een poster aan de gevel, kwamen oude tijden terug. Maar het zou niet eerlijk zijn om de hedendaagse werkelijkheid te meten aan een oude mythe. We beoordeelden het broodje mozzarella op z'n eigen waarde. En het was prima. De bol was smaakvol, rijk belegd met pesto, rucola en tomaat. De mozzarella was niet zo'n gummibal uit de supermarkt, maar had een fijne structuur. Wellicht geimporteerd uit Italie. Een hapje salade ernaast was lekker op smaak gebracht. Ook de kruiden komen misschien rechtstreeks uit Italie.
De bol was wel behoorlijk machtig. 
Hoewel er geen veganistische optie op het menu staat, maken ze op verzoek een bol met gegrilde groente en een pepertje!

Bolletjes

Il Gusto presenteert zich vooral als een ijssalon. Terwijl we op het terras de bol aten, werd in de kelder een grote bak ijs vers bereid, met machinerie en recept uit midden-Italië. Precies op tijd klaar voor het toetje. Twee bolletjes in een bakje. En het was heerlijk. Het vruchtenijs lekker fris, het chocolade ijs vol en crèmig.
Een omweg waard!
En die omweg wordt inmiddels door menigeen gemaakt: buurtbewoners in alle variaties die Bos en Lommer rijk is; toeristen uit airbnb's in de buurt of uit een goedkoop hotel bij Sloterdijk; bouwvakkers die werken aan de woonwijk op het ING-terrein.

Bonen van illy

De koffie is zoals je die bij een Italiaan mag verwachten: lekker sterk zonder bitter te worden, smaakvol en gloeiend heet.

Bom

Een regelrechte sensatie is de affogato al caffè, een bolletje ijs in een glas warme espresso. Een geheel nieuwe benadering van ijskoffie. Koud en warm, bitter en zoet, verbluffend lekker. Het slaat in als een bom!
Affogato is afkomstig uit Zuid-Italie, waar het zelfs bij het ontbijt gedronken wordt. Wij zien het meer als een lekker tussendoortje of een toetje.

Waarschuwing: niet vlak voor het slapen nuttigen.


Bord vol

Met het eindigen van het ijsseizoen, is de zaak verbouwd. Achterin is een keuken met een heuse pizzaoven geplaatst. Die willen we natuurlijk graag uitproberen. Op de tafeltjes zijn nu kleedjes verschenen, wat de zaak net dat beetje extra aankleding geeft. Uitgebreid romantisch dineren zul je hier niet gauw doen, maar je kunt er best even gezellig zitten eten.
Onze bestelling wordt opgenomen door de vrolijke en enthousiaste kok. De pizza’s beslaan een groot bord vol, zijn flinterdun en krokant met een knapperig randje, perfect. De funghi is gewoon lekker, maar de bruschetta is verrukkelijk. Een mix van subtiel en een beetje pit. Nee, zo krijg je ze niet in de dertien-in-een-dozijn ketens die je overal door de stad vindt. Hier komt het Italiaanse meesterschap bovendrijven. 


Arrivederci!
Amsterdam, juli-augustus-november 2017


Meer Bolo blogs 

Lees hier meer Bos en Lommer koffie- en lunch-reviews


woensdag 19 juli 2017

Bos en Lommer (7) Van de Eufraat naar de Amstel


De lekkerste falafel die ik ooit gehad heb, was in Deir-ez-zur, in Syrië. Toegegeven, ongetwijfeld hielp het dat we die dag onze lunch gemist hadden. Bij het bezoeken van de opgravingen van Dura Europos hadden we er op gerekend dat bij de ingang wel een stalletje met eten en drinken zou zijn. Maar blijkbaar was de site meer van archeologisch dan van toeristisch belang, want er was geen enkele voorziening. Vooral het gebrek aan water – de Eufraat leek ons geen drinkwater – viel zwaar. Onze redding kwam van een paar lokale bouwvakkers in het veld, die een meloen met ons deelden. Dus terug in de stad hadden we wel trek. En de falafal smaakte zo goed dat ik 'm, nu precies 20 jaar later, nog niet vergeten ben.


Toen op de hoek van de Bos en Lommerweg en de Haarlemmerweg een Syrische snackbar / grillroom geopend werd, waren de verwachtingen dan ook hoog gespannen. Het uiterst hartelijke onthaal door de uitbater, met een kopje koffie van de zaak, haalde nog meer herinneringen op aan de gastvrije Syriërs. De zaak zag er netjes en fris uit, en de naam Eatopia was speels. De gevarieerde menukaart probeerde in te spelen op de gevarieerde bevolking van de buurt. De afspraak om binnenkort een broodje falafel te komen eten, werd snel gemaakt.


Maar de volgende dag, rond lunchtijd, was de zaak dicht. En een week later, rond lunchtijd, ook weer. Het is moeilijk voor een opstartende zaak om vaste openingstijden te hebben, want er is altijd wel nog iets wat vergeten was, gauw nog geregeld of gehaald moet worden.

Dus wij blijven nog even in blijde afwachting hoe de falafel hier zal smaken. Hopelijk binnenkort op deze plek nieuws...

Amsterdam, 12-19 juli 2017

Meer Bolo blogs 

Lees hier meer Bos en Lommer koffie- en lunch-reviews